Liturgia sakramentu
Włożenie rąk
Biskup (wraz z kapłanami, którzy mu pomagają) stoi zwrócony do ludu i
złożywszy ręce mówi:
Najmilsi, prośmy Boga Ojca wszechmogącego, aby
łaskawie zesłał Ducha Świętego na te przybrane dzieci swoje, odrodzone już na
chrzcie do życia wiecznego. Niech Duch Święty umocni je swoimi darami i przez
swoje namaszczenie upodobni do Chrystusa, Syna Bożego.
Wszyscy przez chwilę modlą się w milczeniu. Biskup (i kapłani, którzy mu
pomagają) wyciągają ręce nad kandydatami. Sam zaś biskup mówi:
Boże wszechmogący,
Ojcze naszego Pana, Jezusa Chrystusa,
który odrodziłeś te sługi swoje
przez wodę i Ducha Świętego
i uwolniłeś ich od grzechu,
ześlij na nich Ducha Świętego Pocieszyciela,
daj im ducha mądrości i rozumu,
ducha rady i męstwa,
ducha umiejętności i pobożności,
napełnij ich duchem bojaźni Twojej.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
Ojcze naszego Pana, Jezusa Chrystusa,
który odrodziłeś te sługi swoje
przez wodę i Ducha Świętego
i uwolniłeś ich od grzechu,
ześlij na nich Ducha Świętego Pocieszyciela,
daj im ducha mądrości i rozumu,
ducha rady i męstwa,
ducha umiejętności i pobożności,
napełnij ich duchem bojaźni Twojej.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
Wierni: Amen
Namaszczenie krzyżmem
Diakon podaje biskupowi święte krzyżmo. Kandydaci do bierzmowania
pojedynczo podchodzą do biskupa albo jeśli przemawiają za tym okoliczności,
biskup podchodzi do każdego kandydata. Świadek bierzmowania kładzie prawą rękę
na ramieniu kandydata i podaje jego imię biskupowi albo kandydat sam podaje
swoje imię.
Biskup zwilża wielki palec prawej ręki krzyżmem i kreśli nim znak krzyża na czole kandydata mówiąc:
Biskup zwilża wielki palec prawej ręki krzyżmem i kreśli nim znak krzyża na czole kandydata mówiąc:
[N], PRZYJMIJ ZNAMIĘ DARU DUCHA
ŚWIĘTEGO.
Bierzmowany: Amen.
Biskup dodaje: Pokój z tobą.
Bierzmowany: I z duchem twoim.
W czasie namaszczania można śpiewać odpowiednią pieśń. Po namaszczeniu
biskup (i kapłani) myją ręce.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz