O pobożności maryjnej

Maryja jest bardzo ważną osobą dla każdego katolika. Kult jej jest częścią składową pobożności. Ale jak powinna być ukształtowana, by nie przysłaniała nam Boga? Warto odwołać się do nauki Kościoła - dogmatów i w oparciu o nie kształtować swoją pobożność.
Wyróżniamy następujące dogmaty:

• O Bożym rodzicielstwie Maryi (431 r,) „Jeśli ktoś nie wyznaje, że Emanuel jest prawdziwie Bogiem i dlatego święta Dziewica jest Matką Bożą (zrodziła bowiem według ciała Słowo, które jest z Boga i stało się ciałem, ten niech będzie obłożony anatemą”
• O wiecznym dziewictwie (649 r.) „Jeżeli ktoś nie wyznaje według nauki świętych Ojców, że święta zawsze Dziewica i niepokalana Maryja jest właściwie i prawdziwie Boga Rodzicielką, ponieważ samego Boga-Słowo zrodzonego z Ojca przed wszystkimi wiekami, a w ostatnich czasach w sposób szczególny i prawdziwy bez nasienia z Ducha Świętego poczętego, bez naruszenia dziewictwa porodziła i pozostała także dziewicą po narodzeniu – niech będzie wyklęty”
•  O niepokalanym poczęciu (1854 r.) „Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swojego poczęcia – mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmogącego Boga oraz ze względu na przewidywane zasługi Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego – została zachowana wolna od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć”
• O wniebowzięciu (1950 r.) „Niepokalana Bogarodzica zawsze Dziewica Maryja, po zakończeniu biegu życia ziemskiego, została z ciałem i duszą wzięta do niebieskiej chwały”

Te cztery dogmaty powinny znajdować się w centrum wszelkiej pobożności maryjnej. Maryja dlatego była wyjątkową osobą bo była Matką Syna Bożego. Ona prowadzi nas do Chrystusa i poucza nas: zróbcie wszystko cokolwiek wam powie. Nie chce go przysłonić.